Rozszerzenie UE i NATO stało się jednym z kluczowych obszarów rywalizacji geopolitycznej między instytucjami euroatlantyckimi a Rosją. Nie jest to jednak wyłącznie opowieść o konkurencji wielkich mocarstw. Proces ten kształtują również działania oraz strategiczna sprawczość państw kandydujących i aspirujących, takich jak Ukraina, Mołdawia, Gruzja, Armenia czy państwa Bałkanów Zachodnich.
Panel stawia pytanie, czy państwa ubiegające się o członkostwo w UE prowadzą własną grę strategiczną — wykorzystując perspektywę akcesji do wspierania reform wewnętrznych i legitymizowania elit, a jednocześnie częściowo modyfikując ten kierunek w poszukiwaniu pragmatycznych porozumień z Rosją w takich obszarach jak energetyka czy handel.
Przenosząc uwagę na aktorów regionalnych, dyskusja koncentruje się na strategicznej autonomii państw „pomiędzy”, gdzie balansowanie i zarządzanie ryzykiem jawią się jako racjonalne odpowiedzi na systemową rywalizację mocarstw.
Panel „Integracja przez negację: Bałkany Zachodnie, Europa Wschodnia i ‘polityka oczekiwania’”