Prace IEŚ nr 2/2025
Anna Szafranek | Agata Tatarenko | Aleksandra Poznar
ISBN: 978-83-67678-89-6
Liczba stron: 77
Format: 140x230
Wydanie: Lublin 2025
Opis:
Tezy
■ W państwach Grupy Wyszehradzkiej przemoc wobec kobiet rzadko traktowana jest jako problem strukturalny, wynikający z nierówności płci – częściej przedstawia się ją jako zjawisko rodzinne, incydentalne lub neutralne płciowo. Kontekst polityczny i ideologiczny wpływa na to, jak państwa V4 definiują pojęcie przemocy i komu przyznają status ofiary – w niektórych przypadkach dochodzi do celowego rozmywania kategorii „przemocy wobec kobiet” na rzecz bardziej ogólnych i neutralnych definicji.
■ Z kolei podejście do przeciwdziałania przemocy wobec kobiet jest głęboko zakorzenione w sporze o tożsamość kulturową i model państwa, co prowadzi do instrumentalizacji zagadnień równości płci oraz delegitymizowania standardów międzynarodowych – zwłaszcza konwencji stambulskiej – jako narzędzi obcych tradycji. A zatem odmowa ratyfikacji konwencji stambulskiej przez Republikę Czeską, Węgry i Słowację nie wynika wyłącznie z braku politycznego konsensusu, lecz także z głębszego oporu wobec międzynarodowych standardów ochrony praw kobiet, utożsamianych z zagrożeniem dla suwerenności i tradycji.
■ W państwach V4 brakuje spójnych, długofalowych polityk przeciwdziałania przemocy wobec kobiet – obowiązujące strategie często nie są wdrażane, a odpowiedzialność za działania pomocowe przerzucana jest na niedofinansowane organizacje pozarządowe. Choć państwa V4 deklarują zaangażowanie w walkę z przemocą, to w praktyce podejmowane działania często ograniczają się do minimum. Dopiero silna presja społeczna, aktywność organizacji kobiecych oraz nacisk ze strony instytucji międzynarodowych prowadzą do realnych zmian.
Pełny tekst publikacji: PDF
